Park krajobrazowy

Dane podstawowe

  • Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich
  • 1996-12-31
  • 11580,0000

Dane aktu prawnego o utworzeniu, ustanowieniu lub wyznaczeniu
lp.TytułMiejsce publikacjiOznaczenie Dziennika UrzędowegoData publikacjiPlikiOdnośniki
1 Rozporządzenie Wojewody Łódzkiego i Wojewody Skierniewickiego z dnia 31 grudnia 1996, w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego Wzniesień ŁódzkichDz.Urz.Województwa Łódzkiego, Dz. Urz. Województwa SkierniewickiegoDz. Urz. Woj. Łódzkiego z 1996 r. Nr 27, poz. 163, Dz. Urz. Woj. Skierniewickiego z 1996 r. Nr 33, poz. 238

Dane pozostałych aktów prawnych
lp.TytułMiejsce publikacjiOznaczenie Dziennika UrzędowegoData publikacjiPlikiOdnośniki
1 Uchwała Nr LV/1545/10 Sejmiku Województwa Łódzkiego z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie: dostosowania formy prawnej Parku Krajobrazowego Wzniesień ŁódzkichDziennik Urzędowy Województwa ŁódzkiegoDz. Urz. Woj. Łódzkiego Nr 165 poz. 1359 z dnia 9 czerwca 2010 r.

Położenie formy ochrony przyrody

  • łódzkie
  • brzeziński, zgierski, Łódź, łódzki wschodni
  • Zgierz (wiejska), Dmosin (wiejska), Łódź (miejska), Stryków (miejsko-wiejska), Nowosolna (wiejska), Brzeziny (wiejska), Brzeziny (miejska)
  • Punkt wyjścia dla opisu granic Parku stanowi skrzyżowanie ulic Łagiewnickiej i Okólnej w Łodzi-Łagiewnikach. Stąd granica biegnie na wschód ulicą Okólną i włączając cały zespół klasztorny, a wyłączając szkołę i Szpital Chorób Płuc, kieruje się na północ wzdłuż zachodniej granicy cmentarza i linii brzeżnej Lasu Łagiewnickiego. Po osiągnięciu drogi relacji Zgierz - Stryków granica skręca na wschód i biegnie ok. 900 m południowym skrajem drogi do Skotnik. Tu granica skręca na południe wzdłuż linii brzegowej lasu, wyłączając zabudowaną nieruchomość dawnego ośrodka wypoczynkowego, a następnie na wschód (granicą administracyjną Łodzi). Przy załamaniu granicy miasta (na południe), granica Parku skręca na północny zachód i biegnie ok. 170 m wzdłuż linii wysokiego napięcia do drogi wiejskiej Skotniki - Klęk. Od tego miejsca kieruje się południowym skrajem drogi na wschód i biegnie ok. 4200 m, przez miejscowości Klęk, Kiełmina, Witanówek do wsi Dobra, do skrzyżowania z drogą z Zelgoszczy. Tu granica zmienia kierunek na północno-wschodni i biegnie południowym skrajem drogi przez Orzechówek do połączenia z drogą relacji Łódź - Stryków (droga krajowa nr 14). Dalej granica biegnie wschodnim skrajem tej drogi około 200 m na północny wschód, po czym skręca na wschód w drogę prowadzącą w kierunku miejscowości Sosnowiec - Pieńki. Po ok. 1200 m granica skręca na północ, drogą do wsi Sosnowiec - Pieńki. Następnie, po ok. 500 m, skręca na północny wschód, a po dalszych 500 m na północ i dochodzi do granic miasta Strykowa. Biegnąc po granicy miasta przekracza rzekę Moszczenicę i dochodzi do drogi Stryków - Cesarka. Następnie granica Parku kieruje się na południe drogą Stryków - Cesarka i biegnie dalej zachodnim skrajem drogi w kierunku osady Przydatki. W Przydatkach granica skręca na wschód, biegnie południowym skrajem drogi do Bartolina, dalej przez wieś Bartolin i łączy się z drogą powiatową prowadzącą z Nowosolnej do Niesułkowa. Tu granica skręca w kierunku południowo-zachodnim i biegnie tą drogą ok. 240 m do granicy Starych Skoszew, osiągając granicę gmin Nowosolna i Stryków. Granicą między tymi gminami granica Parku biegnie przez osadę Rosyjka i dochodzi do punktu, w którym łączą się granice gmin Stryków, Nowosolna i Brzeziny. Dalej granica skręca na północny wschód i po ok. 200 m dochodzi do drogi powiatowej relacji Stryków - Brzeziny. Następnie granica przekracza tę drogę i biegnie wzdłuż północnego skraju kompleksu leśnego Janinów i dalej drogą gruntową, do drogi wojewódzkiej nr 708 relacji Ozorków - Brzeziny. W tym miejscu granica skręca na północny zachód i wschodnim skrajem drogi wojewódzkiej nr 708, dochodzi do skrzyżowania z drogą powiatową wiodącą z Niesułkowa Kolonii do Nowostawów Dolnych. Stąd granica biegnie wschodnim skrajem drogi w kierunku Nowostawów, przekracza most na Mrożycy i po ok. 450 m od skrzyżowania skręca na wschód w kierunku uroczyska Poćwiardówka i biegnie utrwaloną granicą rozłogów w odległości ok. 400 m na południe od osady Niesułkowskie Działki. Następnie granica dochodzi do kompleksu leśnego Poćwiardówka i biegnie zachodnim, a dalej północnym brzegiem tego lasu do jego północno-wschodniego skraju. Tutaj granica skręca na południe, biegnie wzdłuż granicy lasu i dochodzi do drogi prowadzącej z Lubowidzy. Drogą tą dochodzi do drogi prowadzącej z Niesułkowa do Woli Cyrusowej. Przekraczając tę drogę granica biegnie dalej ok. 1800 m wzdłuż wschodniego skraju lasu do drogi gruntowej (przy punkcie wysokościowym 162,0 m n.p.m.) łączącej osadę Nowiny z Jabłonowem. Tu granica skręca na wschód i drogą gruntową dochodzi do drogi prowadzącej z Woli Cyrusowej do Marianowa Kołackiego. Biegnąc wzdłuż tej drogi (jej zachodnim skrajem) na południe do skrzyżowania dróg w Marianowie Kołackim (w pobliżu mostu na Mrożycy) i skręcając drogą na wschód granica dochodzi do punktu wysokościowego 186,3 m n.p.m. i biegnie dalej drogą na wschód przez Syberię Kolonię osiągając wieś Pieńki Henrykowskie. Tu granica skręca na południe, a po 100 m na wschód i biegnie ok. 900 m aż do osiągnięcia granicy gminy Rogów. W tym miejscu skręca na południowy zachód w kierunku skraju kompleksu leśnego Tadzin - Szymaniszki. Po osiągnięciu skraju lasu granica skręca na wschód i dochodzi do drogi wojewódzkiej nr 704 relacji Jamno-Brzeziny. Dalej granica biegnie zachodnim skrajem tej drogi, przez Szymaniszki, do granicy miasta Brzeziny, po czym skręca na zachód i biegnie dalej po granicy administracyjnej miasta i gminy Brzeziny, przecina drogę wojewódzką nr 708 relacji Ozorków - Brzeziny. Około 1200 m od ww. drogi granica skręca na południowy zachód i wzdłuż granicy miasta i gminy dochodzi do Budek Brzezińskich, gdzie zmienia kierunek na południowy i obejmując cały kompleks Paprotnia (Kontrewers) dochodzi do drogi krajowej nr 72 (relacji Konin - Rawa Mazowiecka) na odcinku Łódź - Brzeziny. Północnym skrajem drogi granica biegnie do południowo-zachodniego skraju lasu Paprotnia i następnie wzdłuż drogi prowadzącej przy zachodnim skraju lasu prowadzi na północ do miejscowości Polik. Północnym skrajem drogi przez Polik granica biegnie na zachód do krańca wsi, dochodząc do drogi prowadzącej z Polika do wsi Jaroszki, a następnie tą drogą w kierunku Jaroszek dochodząc do drogi Buczek - Moskwa. Drogą tą, kierując się na południowy - zachód, granica biegnie przez Moskwę do północnego krańca wsi Teolin (włączając punkt wysokościowy 261,9 m n.p.m.). Stąd granica biegnie dalej na zachód w kierunku Janowa i dochodzi do drogi powiatowej Nowosolna - Niesułków, przekracza ją i biegnąc dalej wzdłuż północnego skraju drogi prowadzącej przez Janów dochodzi do wsi Grabina. Następnie od skrzyżowania dróg w Grabinie granica parku skręca na południe i dochodzi do granicy gminy Nowosolna i miasta Łodzi. Dalej granica kieruje się na zachód, a później na południowy zachód i biegnie po granicy miasta Łodzi i gminy Nowosolna (wzdłuż najwyższych partii strefy krawędziowej przez Bukowiec, Dąbrowę) do skrzyżowania dróg w rejonie wzgórza 284 m n.p.m. Tu granica skręca początkowo na północny-zachód, a później na północ i północny wschód biegnąc nadal po granicy miasta Łodzi i gminy Nowosolna, włączając w obszar Parku okolice Kopanki i Wódki. Po osiągnięciu punktu wysokościowego 217,3 m n.p.m. (ok. 500 m na północny-wschód od ul. Aksamitnej) granica skręca na północny-zachód i dochodzi do drogi krajowej nr 14 (relacji Łowicz - Walichnowy) na odcinku Łódź - Stryków, następnie skręca na południowy-zachód i biegnie ok. 100 m wzdłuż tej drogi jej północnym skrajem, a następnie skręca na północny-zachód biegnąc ok. 900 m wzdłuż linii energetycznej średniego napięcia w kierunku Nowych Moskuli, po czym wzdłuż drogi gruntowej dochodzi do północno-wschodniego krańca Nowych Moskuli. Tu granica skręca pod kątem prostym na południowy-zachód i północnym skrajem ulicy Moskule dochodzi do ul. Okólnej. W tym miejscu granica skręca w kierunku południowo-wschodnim i biegnie ok. 150 m wzdłuż ul. Okólnej, następnie granica skręca w kierunku zachodnim i biegnie ok. 250 m skrajem dawnego sadu, po czym skręca w kierunku północnym, a następnie po ok. 100 m ponownie zmienia kierunek na zachodni i dochodzi do wschodniego skraju Lasu Łagiewnickiego. Dalej granica biegnie ok. 1400 m wschodnim skrajem lasu, następnie skręca w kierunku wschodnim i po ok. 300 m dochodzi do drogi krajowej nr 14 (relacji Łódź - Stryków). Tu granica skręca na południowy zachód i biegnąc północnym skrajem tej drogi, po ok. 900 m osiąga ulicę Rogowską. Dalej biegnie północnym skrajem ulicy Rogowskiej, Kasztelańskiej i Strusiej do ulicy Skrzydlatej. Stąd granica biegnie na południe zachodnim skrajem ulicy Skrzydlatej i dochodzi do torów kolejowych. Następnie wzdłuż torów biegnie w kierunku północno-zachodnim i dochodzi do południowo-zachodniego skraju Lasu Łagiewnickiego. Tu granica skręca w kierunku północnym, biegnie ok. 1150 m wzdłuż brzegu lasu, po czym skręca w kierunku zachodnim, biegnąc nadal skrajem lasu i po ok. 350 m dochodzi do ulicy Łagiewnickiej. W tym miejscu skręca w kierunku północnym i wschodnim skrajem ulicy Łagiewnickiej biegnie do skrzyżowania z ulicą Okólną - punktu wyjściowego opisu granic Parku.

Położenie otuliny

  • 3083,0000
  • Punktem wyjścia opisu granic otuliny jest północno-zachodni skraj otuliny Parku, na granicy Łodzi ze Zgierzem w dolinie Bzury. Od tego punktu granica biegnie ok. 850 m na wschód, wzdłuż drogi Zgierz - Łagiewniki, a następnie ok. 5200 m w kierunku północno-wschodnim wzdłuż drogi Zgierz (Nowe Łagiewniki) - Stryków (droga krajowa nr 71). Między wsią Klęk i Kiełmina granica skręca na południe i dochodzi do wschodniego skraju wsi Klęk. Tu granica kieruje się na wschód drogą przez Kiełminę, Witanówek, Dobrą, Orzechówek, Pieńki do Cesarki - pokrywając się na tym odcinku z północną granicą Parku. Od Cesarki, w pobliżu granicy miasta Strykowa granica biegnie drogą wiejską przez Warszewice do drogi Brzeziny - Stryków. Dalej granica biegnie zachodnim skrajem tej drogi w kierunku południowo-wschodnim do Sierżni, gdzie skręca w kierunku północno-wschodnim i biegnie wzdłuż drogi powiatowej prowadzącej przez Lipkę do skrzyżowania w Niesułkowie. Od tego skrzyżowania drogą na północny-wschód (w kierunku Nowostawów) do Niesułkowskich Działek i dalej na wschód do skraju lasu Poćwiardówka. Następnie granica otuliny pokrywa się z granicą Parku, biegnie wzdłuż północnego skraju lasu i wykraczając poza granicę parku dochodzi do Lubowidzy. Tu skręca wiejską drogą na południe do cieku Pęcherek, następnie jego prawym brzegiem do Kolonii Wola Cyrusowa i dalej na południe do miejscowości Jabłonów. Biegnąc tą drogą, granica otuliny skręca w Jabłonowie na wschód wzdłuż drogi przez Bielanki i dochodzi do Pieńków Kołackich, po czym skręca na południe i dochodzi do północno-zachodniego skraju uroczyska Syberia. Zachodnim skrajem lasu biegnie dalej w kierunku południowym do drogi z Syberii do Kołacina (włączając w obszar otuliny torfowisko Żabieniec). Stąd drogą wiejską granica otuliny biegnie ok. 600 m na zachód do wsi Syberia. Dalej granica skręca na południe i biegnie dalej po granicy gmin Brzeziny i Dmosin aż do granicy z gminą Rogów, włączając w otulinę północną część wsi Pieńki Henrykowskie. Biegnąc po granicy gminy Brzeziny i gminy Rogów, granica otuliny dochodzi do drogi Brzeziny - Łowicz (droga wojewódzka nr 704 relacji Jamno-Brzeziny) we wsi Henryków. Dalej biegnie na południowy zachód drogą przez Szymaniszki (razem z granicą Parku) i dalej drogą do Brzezin. W odległości 1250 m od granicy Parku (i granicy miasta i gminy Brzeziny) granica otuliny skręca na zachód, przecina rzekę Mrożycę i dochodzi do drogi Brzeziny - Stryków (droga wojewódzka 708 relacji Ozorków - Brzeziny). Biegnąc tą drogą ok. 800 m na północ, łączy się z granicą Parku i dalej na zachód biegnie razem z granicą Parku aż do końca drogi w Poliku. W tym miejscu granica otuliny skręca w kierunku południowo-zachodnim, obejmując Teodorów i biegnie ok. 1200 m wzdłuż drogi polnej, a następnie skręca na północny-zachód i biegnąc osią suchej doliny po ok. 900 m dochodzi do skrzyżowania dróg w miejscowości Moskwa. Stąd wspólnie z granicą Parku granica otuliny biegnie w kierunku zachodnim przez Janów do północnej granicy Łodzi. Dalej granica otuliny przebiega łącznie z granicą Parku i granicą Łodzi, otaczając Bukowiec, Dąbrowę, Kopankę i Kalonkę i dochodzi do ulicy Nad Niemnem, którą kieruje się na północny-zachód. Następnie, granica otuliny skręca na zachód w ulicę Łukaszewską i przebiega dalej ulicami: Łodzianka, Łupkowa, Kryształowa, Wycieczkowa, Kasztelańska, Skrzydlata (na odcinku ulic Kasztelańskiej i Skrzydlatej granica otuliny pokrywa się z granicą Parku), a następnie wzdłuż torów kolejowych do ulicy Łagiewnickiej. Tu granica skręca na północ i dochodzi do mostu na Bzurze. Stąd granica biegnie lewym brzegiem rzeki Bzury i dochodzi do granicy administracyjnej Łodzi ze Zgierzem przy drodze Łagiewniki - Zgierz, czyli do punktu początkowego opisu.

Ochrona

  • Ustala się następujące szczególne cele ochrony Parku: 1. Dla ochrony przyrody nieożywionej: 1) zachowanie charakterystycznych elementów przyrody nieożywionej, stanowiących świadectwo przeszłości geologicznej regionu, w tym także zjawisk i obiektów o charakterze antropogenicznym; 2) podtrzymanie naturalnych procesów kształtujących powierzchnię ziemi, zachowanie warunków siedliskowych do funkcjonowania ekosystemów oraz zachowanie reliktowych zabytków przyrody nieożywionej; 3) ograniczanie antropogenicznych przekształceń powierzchni ziemi; 4) udostępnianie dla celów naukowych, edukacyjnych i krajoznawczych cennych obiektów przyrody nieożywionej. 2. Dla ochrony szaty roślinnej: 1) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków chronionych, rzadkich i zagrożonych; 2) zachowanie pełnej różnorodności florystycznej w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; 3) ochrona zasobów genowych tradycyjnych odmian roślin uprawnych; 4) ograniczanie procesu neofityzacji flory; 5) zachowanie pełnego inwentarza zbiorowisk roślinnych w szczególności naturalnych i półnaturalnych, a także antropogenicznych związanych z tradycyjnymi formami zagospodarowania (fitocenozy segetalne), zachowanie wszystkich istotnych i charakterystycznych dla środowiska przyrodniczego typów ekosystemów. 3. Dla ochrony fauny: 1) zachowanie pełnego inwentarza naturalnej fauny w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; 2) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków chronionych, rzadkich i regionalnie zagrożonych; 3) zachowanie korytarzy ekologicznych. 4. Dla ochrony dóbr kultury: 1) zachowanie i ochrona zabytków kultury materialnej, a zwłaszcza dworów, kościołów, młynów, kapliczek przydrożnych; 2) zachowanie i udostępnianie miejsc pamięci narodowej oraz śladów historii regionu, w szczególności udokumentowanych stanowisk archeologicznych; 3) zachowanie charakterystycznych cech architektury wiejskiej: budownictwa drewnianego, z kamieni polnych, budownictwa charakterystycznego dla kolonistów niemieckich; 4) zachowanie i udostępnianie parków wiejskich (podworskich); 5) utrzymanie i przywracanie tradycji lokalnych i zachowanych elementów kultury wiejskiej; 6) porządkowanie rodzimego krajobrazu kulturowego polegające m.in. na ochronie i restauracji jego charakterystycznych elementów; 7) udostępnianie istniejących zasobów kulturowych dla celów naukowych, krajoznawczych i edukacyjnych.
  • Nie

Tak

Plan ochrony
lp.TytułMiejsce publikacjiOznaczenie Dziennika UrzędowegoData publikacjiObowiązuje doPlikiOdnośniki
1 Rozporządzenie Wojewody Łodzkiego nr 5/2003 w sprawie ustanowienia planu ochrony PKWŁDziennik Urzędowy Województwa ŁodzkiegoDziennik Urzędowy Woj. Łódzkiego Nr 231, poz 2162 z dnia 21 sierpnia 2003 r.

Zarządzanie

Zarząd Województwa Łódzkiego