Park krajobrazowy

Dane podstawowe

  • Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej
  • 1988-06-29
  • 28895,0000

Dane aktu prawnego o utworzeniu, ustanowieniu lub wyznaczeniu
lp.TytułMiejsce publikacjiOznaczenie Dziennika UrzędowegoData publikacjiPlikiOdnośniki
1 Uchwała Nr XXVII/175/88 WRN w Zamościu z dnia 11 maja 1988 r. w sprawie utworzenia Krasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego i Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej Dziennik Urzędowy Województwa ZamojskiegoDz. Urz. Woj. Zamojskiego Nr 10, poz.75 z 1988 r.
2 Uchwała Nr XXIV/175/88 WRN w Przemyślu z dnia 26 maja 1988 r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej Dz. Urz. Woj. PrzemyskiegoDz. Urz. Woj. Przemyskiego Nr 9, poz. 83 z 1988 r.1988-06-14

Dane pozostałych aktów prawnych
lp.TytułMiejsce publikacjiOznaczenie Dziennika UrzędowegoData publikacjiPlikiOdnośniki
1 ROZPORZĄDZENIE Nr 15 WOJEWODY LUBELSKIEGO z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego "Puszczy Solskiej"Dz. Urz. Województwa LubelskiegoDz. Urz. z 2005 r. Nr 132, poz. 24162005-06-14
2 ROZPORZĄDZENIE Nr 26 WOJEWODY LUBELSKIEGO z dnia 21 lipca 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Parku Krajobrazowego "Puszczy Solskiej"Dz. Urz. Województwa LubelskiegoDz. Urz. z 2005 r. Nr 172, poz. 29802005-08-26
3 ROZPORZĄDZENIE Nr 72/05 WOJEWODY PODKARPACKIEGO z dnia 31 października 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego Puszczy SolskiejDz. Urz. Województwa PodkarpackiegoDz. Urz. z 2005 r. Nr 137, poz. 20882005-11-04
4 UCHWAŁA NR XXXIX/789/13 SEJMIKU WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO z dnia 28 października 2013 r. w sprawie Parku Krajobrazowego Puszczy SolskiejDz. Urz. Województwa PodkarpackiegoDz. Urz. z 2013 r. poz. 36302013-11-14

Położenie formy ochrony przyrody

  • podkarpackie, lubelskie
  • biłgorajski, lubaczowski, tomaszowski
  • Susiec (wiejska), Aleksandrów (wiejska), Józefów (miejsko-wiejska), Narol (miejsko-wiejska), Cieszanów (miejsko-wiejska), Łukowa (wiejska), Obsza (wiejska)
  • Opis przebiegu granicy Parku rozpoczeto od miejsca, w którym rzeka Szum przecina szose Józefów Biłgoraj. Granice Parku oparto o wspomniana droge, bedaca jednoczesnie południowa czescia granicy strefy ochronnej RPN. Nastepnie w pobliu Józefowa, omijajac te miejscowosc, granica przyjmuje kierunek południowowschodni i opierajac sie o skraj lasów strefy krawedziowej Roztocza biegnie do wsi Hamernia. Na odcinku 2 km jest to jednoczesnie granica gminy Józefów. Za Hamernia granice Parku poprowadzono w oparciu o Sopot i ciek ten stanowi ja na niewielkim 1,5 km odcinku. Potem znowu przyjmujac poprzedni, południowo-wschodni kierunek, skrajem lasu, dochodzi do drogi Józefów - Susiec. Droga ta stanowi granice Parku do wsi Skwarki, gdzie role granicy pełni linia kolejowa Zamosc - Bełec. Jest ona granica do mostu kolejowego na Potoku Łosinieckim, a nastepnie przebiega skrajem lasu do wsi Maziły. Za wsia granica skreca w kierunku południowym i droga lesna dochodzi do granicy (byłego województwa zamojskiego i przemyskiego) a obecnie województwa lubelskiego i podkarpackiego, a nastepnie granica województw do rowu melioracyjnego w dolinie Wirowej. Południowo-wschodnia granica Parku biegnie poczatkowo rowem melioracyjnym uchodzacym do Tanwi, która jest granica Parku na odcinku 3 km. Nastepnie opuszcza Tanew i skrajem zwartego zasiegu Puszczy Solskiej, rowem melioracyjnym dochodzi do wsi Osuchy. Po przekroczeniu rzeki Sopot granica biegnie skrajem Puszczy Solskiej i dochodzi do przysiółka Kozaki Osuchowskie, gdzie skreca na wschód i rowem melioracyjnym dochodzi do Niepryszki. Po przekroczeniu rzeki przebiega skrajem Puszczy Solskiej, a jednoczesnie granica gminy Józefów. Ta granica administracyjna a potem skrajem lasu i rzeki Szum kieruje sie na północ do mostu drogowego na tym cieku, a wiec do miejsca skad rozpoczeto opis przebiegu granicy Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej.

Położenie otuliny

  • 16552,0000
  • Przebieg północno-wschodniej granicy otuliny Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej pokrywa sie z przebiegiem południowo-zachodniej granicy Krasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego. Tak wiec obszar miedzy obydwoma parkami krajobrazowymi stanowi ich "wspólna" otuline. Od północnego zachodu granica biegnie w oparciu o droge krajowa Zamosc - Biłgoraj i odchodzi od niej w kierunku południowo-wschodnim poniej wsi Malewszczyzna i dalszy jej przebieg a do miejscowosci Pasieki jest zgodny z przebiegiem granicy Krasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego. Od Malewszczyzny granica otuliny jest skraj lasu leacego na wschód od wsi a nastepnie polna droga - od Stanisławowa. Od Kolonii Czarny Las granica przyjmuje kierunek południowo-wschodni dochodzac skrajem lasu do wsi Ciotusza Stara a nastepnie biegnie na wschód do wsi Wioska i Łuszczacz. Od Łuszczacza pokrywa sie z granica gminy - biegnie sródpolna droga do lasu "Debra", nastepnie jego skrajem omijajac od wschodu wsie Łasochy i Kunki. Od Kunek biegnie droga w kierunku Zawadek. Przed ta wsia skreca na północ a nastepnie na wschód skrajem lasu dochodzac do drogi gruntowej i granicy gminy Tomaszów Lubelski. Nastepnie granica jest skraj lasu, a do wsi Maziły. W pobliu Maził granica skreca na południowy wschód i stanowi ja linia kolejowa do wsi Podlesina, gdzie przecina granice (byłego województwa zamojskiego i przemyskiego) a obecnie województwa lubelskiego i podkarpackiego. Od Podlesiny granice stanowi droga do Narola. Przed Narolem skreca na południowy wschód obejmujac miejscowosci Narol, Lipsko i Krupiec dochodzi do drogi krajowej Bełec - Cieszanów. Droga ta jest granica otuliny do granicy lasu poniej Płazowa, przy czym granica nie przecina miejscowosci Płazów. Od drogi granica biegnie skrajem lasu gruntowa droga na zachód od rzeki Wirowej a potem ta rzeka do jej ujscia do Tanwi. Tanew jest granica otuliny do ujscia cieku Szum. Granica nastepnie przebiega w oparciu o ten ciek w kierunku północnym do przysiółka Sigła, gdzie pokrywa sie na odcinku 1,2 km z granica Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej.

Ochrona

  • Ustala się następujące szczególne cele ochrony Parku: 1. dla ochrony przyrody nieożywionej: 1) zachowanie charakterystycznych elementów przyrody nieożywionej, stanowiących świadectwo przeszłości geologicznej regionu, w tym także zjawisk i obiektów o charakterze antropogenicznym; 2) podtrzymanie naturalnych procesów kształtujących powierzchnię ziemi, zachowanie warunków siedliskowych do funkcjonowania ekosystemów oraz zachowanie reliktowych zabytków przyrody nieożywionej; 3) ograniczanie antropogenicznych przekształceń powierzchni ziemi; 4) udostępnianie dla celów naukowych, edukacyjnych i krajoznawczych cennych obiektów przyrody nieożywionej; 5) osiągnięcie dobrego stanu wód powierzchniowych i podziemnych, 2.dla ochrony przyrody ożywionej: 1) szaty roślinnej: a) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków roślin chronionych, rzadkich i zagrożonych; b) zachowanie pełnej różnorodności florystycznej w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; c) ograniczanie procesu neofityzacji flory; d) zachowanie pełnego inwentarza zbiorowisk roślinnych, w szczególności naturalnych i półnaturalnych, a także antropogenicznych związanych z tradycyjnymi formami zagospodarowania (fitocenozy segetalne), zachowanie wszystkich istotnych i charakterystycznych dla środowiska przyrodniczego typów ekosystemów, 2) dla ochrony fauny: a) zachowanie pełnego inwentarza naturalnej fauny w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; b) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków zwierząt chronionych, rzadkich i zagrożonych; c) zachowanie korytarzy ekologicznych; 3) utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów, 3.dla ochrony dóbr kultury: 1) zachowanie i ochrona zabytków kultury materialnej, a zwłaszcza dworów, kościołów, młynów, kapliczek przydrożnych; 2) zachowanie i udostępnianie miejsc pamięci narodowej oraz śladów historii regionu, w szczególności udokumentowanych stanowisk archeologicznych; 3) zachowanie charakterystycznych cech architektury wiejskiej: budownictwa drewnianego, z kamieni wapiennych; 4) zachowanie i udostępnianie parków miejskich i wiejskich (podworskich); 5) utrzymanie i przywracanie tradycji lokalnych i zachowanych elementów kultury wiejskiej; 6) porządkowanie rodzimego krajobrazu kulturowego polegające m.in. na ochronie i restauracji jego charakterystycznych elementów; 7) udostępnianie istniejących zasobów kulturowych dla celów naukowych, krajoznawczych i edukacyjnych, 4.dla ochrony walorów krajobrazu: 1) zachowanie w niewielkim stopniu przekształconego krajobrazu rolniczego wynikającego z prowadzenia ekstensywnej gospodarki rolnej; 2) zachowanie różnorodnych odsłonięć geologicznych oraz wychodni skalnych; 3) zachowanie istniejącego krajobrazu wraz z jego składnikami, walorami fizjonomicznymi i wiązaniami ekologicznymi.
  • Nie

Nie

Zarządzanie

na terenie woj. podkarpackiego -Zarząd Województwa Podkarpackiego, na terenie woj. lubelskiego - konieczność zmiany przepisów wskazujących sprawującego nadzór